Замонро дигар бо гардиши ақрабакҳои соат намесанҷам; меъёр фарсуда шудани нӯги қалам ва “сиёҳ” кардани рӯи мубораки коғаз аст. Солшумории имсол(а)и ман на дувоздаҳ моҳ, балки ҳашт моҳи хилват буд; ҳашт моҳи набард бо лашкари саркаши вожаҳо, оштӣ бо арвоҳи хотира ва вохӯрӣ бо “Худ”-е, ки дар ғавғои рӯзгор гум шуда. Ин хонанишинӣ на; кӯчи … Continue reading ҲОСИЛИ ЯК СОЛИ ХИЛВАТ