محسن آرمین بر این باور است که جنبش های مدنی ایران از سوی جریان گذارطلب، به سوی خواستهها و اهدافی کشیده شدهاند که تأمین آن اهداف، اساسا خارج از توان و ظرفیت اعتراضات مدنی ایران بوده است.