فرانسیس فوکویاما سال‌ها به عنوان یک خوش‌بینِ ساده‌لوح شناخته می‌شد. او اکنون می‌خواهد حقیقت را روشن کند... فوکویاما هرگز به ما قول نداده بود که خوشبخت و شادمان خواهیم شد...آنچه فوکویاما شناسایی کرده یک مشکل انسانی است: پلک‌زدنی که آرمان‌شهر (یوtopiа) را از ویران‌شهر (دیستوپیا) جدا می‌کند. ما آنچه را که همواره می‌خواستیم به دست آوردیم، اما این کافی نیست و هرگز نخواهد بود. فوکویاما، تحلیل‌گر همواره شفاف، می‌نویسد: «ما وسایلی برای توزیع کمی عادلانه‌ترِ منابع داریم و باید متعهد به انجام آن شویم. آنچه ما فاقد آن هستیم، راهی برای توزیعِ "احترام" است.» آن میل به رسمیت شناخته‌شدن سیراب نخواهد شد، و این واقعیت خطرناک‌ترین چیز برای همهٔ ماست.