شفقنا- حسين كنعانی مقدم فعال سیاسی در روزنامه اعتماد نوشت: لازم است نسبت به تحركات تندروها و ضرورت پايبندي به خطوط قرمز تعيينشده توسط رهبري در هرگونه توافق احتمالي هشدار دهم. ما در سالهاي گذشته نيز مقاطعي را پشت سر گذاشتيم و شرايط مشابهي را تجربه كرديم. در مذاكرات با امريكا بر سر موضوع آزادي گروگانها در سالهاي ابتدايي انقلاب، جناحهايي مخالف و موافق وجود داشتند و نتيجه آن شد كه نتوانستيم عليرغم آزادي گروگانها از منابع خود بهرهمند شویم. در ماجراي قطعنامه ۵۹۸ نيز همين داستان تكرار شد؛ عدهاي مخالف و عدهاي موافق بودند، اما در نهايت تدبير رهبري امام خميني(ره) بر اين قرار گرفت كه با در نظر گرفتن هزينههاي وارده، قطعنامه پذيرفته و به جنگ پايان داده شود. اين نشان ميدهد كه حتي در شرايط دشوار جنگ نيز، ملاحظات و تدابير خاصي مدنظر بوده است. درباره برجام نيز شاهد همين روند بوديم. موافقان با اجماع نسبي، سالها براي رسيدن به يك جمعبندي تلاش كردند، اما نتيجه آن شد كه ديديم؛ ترامپ برجام را پاره كرد و به تعهدات خود عمل نكرد، در حالي كه ما به تمام تعهدات خود پايبند بوديم.اين تجربهها به ما نشان ميدهد كه اينبار بايد با يك قضاوت جديد نسبت به عملكرد امريكا وارد اين موضوع شويم. امريكا كشوري است كه سابقه خلف وعده و عدم پايبندي به تعهدات بينالمللي را دارد و لذا هرگونه مذاكره يا توافق بايد با در نظر گرفتن اين واقعيت صورت پذيرد. طبق قانون اساسي، اصل جنگ و صلح بر عهده رهبري است. اين مساله در اصل ۱۱۰ قانون اساسي به صراحت ذكر شده است. رهبري نيز از طريق نهادهايي چون شوراي عالي امنيت ملي و شوراي دفاع كه تحت نظر ايشان فعاليت ميكنند، اين مسائل را بهطور قطع تحت كنترل و نظارت دارند و خطوط قرمزي كه براي همه مشخص است، از سوي ايشان تعيين ميشود. به نظر ميآيد كه اين وضعيت شبيه به قضيه مصدق است. زماني كه قرارداد نفت را با چندين هزار صفحه به زبان انگليسي در مقابل او قرار دادند، مصدق اعلام كرد كه اگرچه اين قرارداد را مطالعه خواهد كرد، اما سه خط قرمز اساسي وجود دارد كه بايد در آن لحاظ شود: اول اينكه اين قرارداد منافع ملي ما را به خطر نيندازد، دوم اينكه امنيت ملي ما را مخدوش نكند و سوم اينكه استقلال كشور ما را زير سوال نبرد. حالا موارد ديگري هم ممكن است وجود داشته باشد. اگر توافقي قرار است انجام شود، ما بايد خطوط قرمزي را كه رهبري تعيين كردهاند، در توافقنامه بگنجانيم. با اين كار، خيالمان راحت خواهد بود كه اگر طرف مقابل نيز زير ميز زد، ما بتوانيم گزينههاي روي ميز را عليه امريكا به كار بگيريم.به نظر ميرسد كه در رابطه با تنگه هرمز، هيچ گونه معاملهاي نبايد صورت بگيرد. بلكه حاكميت ما به عنوان يك قدرت بازدارنده در نظام بينالملل بايد حفظ شود. نبايد فريب وعدههايي مانند 10 ميليارد دلار يا 200 ميليارد دلار را خورد، زيرا اين ارقام هيچگاه محقق نميشوند، همان طور كه در برجام نيز شاهد تحقق چنين وعدههايي نبوديم. چيزي كه الان مشاهده ميشود اين است كه بعضي از آقايان كه تريبون دارند، چه در خيابانها و چه در جاهاي ديگر، براي رهبري تعيين تكليف ميكنند و انگار نه انگار كه با رهبري ارتباطي دارند. حتي مجلس شوراي اسلامي نيز در اين خصوص نميتواند ورود جدي كند، زيرا اختيارات رهبري در بحث جنگ و صلح، امري مشخص است. من از آقاي قاليباف و از شوراي امنيت ملي گله دارم كه چرا مجلس را باز نميكنند تا اين آقايان نمايندهها كه به خيابانها ميآيند و در تريبونها صحبت ميكنند، بتوانند افكار عمومي را مورد خطاب قرار دهند و در نهايت جامعه ما قضاوت كند. حرفهايي كه در رابطه با مسائل مختلف زده ميشود و گاهي تناقض آشكاري با اختيارات رهبري دارد، بايد جلوي آن گرفته شود. حتي قوه قضاييه نيز در مواردي كه افراد حرفهايي ميزنند كه خلاف اختيارات رهبري است، بايد به عنوان يك عنوان مجرمانه با آن برخورد قضايي صورت گيرد تا حريم اختيارات قانوني نظام حفظ شود.نوشته از رسانه ها/ تجربه تلخ گذشته هوشياری امروز را می طلبد اولین بار در خبرگزاری بینالمللی شفقنا | خبرگزاری شیعیان، فتاوای آیتالله سیستانی و مرجعیت، آخرین اخبار ایران و جهان. پدیدار شد.