شفقنا ورزشی – پس از نخستین بازی تیم ملی انگلیس که به پیروزی 4 بر 2 در برابر کرواسی انجامیید، آنتونی بری، کمکمربی توماس توخل، دلیل عملکرد ضعیف تیمش در بخش هایی از بازی راا کمبود استعداد یا ضعف تاکتیکی ندانست. او گفت بازیکنان تحت تأثیر «انرژی عصبی» و فشار روانی، تصمیمهای اشتباه میگرفتند؛ جایی که باید پاس کوتاه میدادند، پاس بلند میدادند و جایی که باید مستقیم بازی میکردند، مردد میشدند. نتیجه، تیمی بود که تمرکز لازم را نداشت.این سخنان را باید کسانی بخوانند که در روزها و هفتهها و ماههای گذشته از هر سو به تیم ملی ایران حمله کردند و هنوز ادامه می دهند.تیم ملی ایران برخلاف بسیاری از رقبای خود، در شرایطی عادی راهی مسابقات نشد. کشور درگیر جنگ تمام عیار بود. فشارهای سیاسی و روانی بر جامعه و ورزشکاران سایه انداخته بود. حتی در موضوعات ابتدایی و بازی های معمول تدارکاتی نیز با مشکل مواجه شد و آمریکا اجازه اسکان تیم در محل مورد نظر را نداد. در چنین فضایی، بازیکنان و کادر فنی ناچار بوده و هستند علاوه بر تمرکز بر مسابقات، با مجموعهای از نگرانیها و حاشیههای خارج از زمین نیز دستوپنجه نرم کنند.با این حال، بخشی از تریبون های داخلی و حتی برخی رسانههای رسمی به جای تقویت روحیه و ایجاد آرامش، حداکثر فشار و حمله را متوجه تیم ملی کردند؛ حملاتی که گاه چنان گسترده بود که انگار تیم ملی نه نماینده کشور، بلکه رقیب داخلی آنان است.در ورزش حرفهای، تمرکز سرمایهای حیاتی است. فاصله میان یک تصمیم درست و یک اشتباه سرنوشتساز، گاه تنها چند ثانیه تمرکز است. اگر تیم ملی انگلیس با آن همه امکانات، آرامش، پشتیبانی و زیرساخت، به دلیل فشار روانی دچار آشفتگی میشود، چگونه میتوان انتظار داشت تیمی که از دل شرایط جنگی، فشارهای سیاسی، مشکلات تدارکاتی و هجمههای رسانهای عبور کرده، همان عملکردی را ارائه دهد که از تیمهای برخوردار از ثبات کامل انتظار میرود؟نقد حق همه است و هیچ تیمی فراتر از نقد نیست. اما میان نقد و تخریب تفاوتی اساسی وجود دارد. نقد برای اصلاح است؛ تخریب، تمرکز را از بین میبرد. آنان که امروز با قاطعیت درباره عملکرد تیم ملی قضاوت میکنند، شاید بد نباشد ابتدا به این پرسش پاسخ دهند که خود چه سهمی در ایجاد فضای آرام، امیدوارکننده و متمرکز برای این تیم داشتهاند؟تیم ملی را میتوان نقد کرد، اما نباید فراموش کرد که هیچ تیمی در میان هیاهو، اضطراب و چند جبهه فشار، بهترین نسخه خود را به نمایش نمیگذارد. گاهی بزرگترین کمک به یک تیم، نه تشویق اغراقآمیز، بلکه پرهیز از برهم زدن تمرکز آن است. / شفقنا ورزشینوشته کسانی که به تیم ملی حمله میکنند، این را بخوانند اولین بار در خبرگزاری بینالمللی شفقنا | خبرگزاری شیعیان، فتاوای آیتالله سیستانی و مرجعیت، آخرین اخبار ایران و جهان. پدیدار شد.