شفقنا- «پیامی که منطقه و کل جهان ممکن است پس از پایان این جنگ دریافت کنند، این است که ایران کشوری نیست که بتوان هنگام ترسیم نقشههای امنیتی منطقهای آن را نادیده گرفت، بلکه به یک بازیگر اصلی تبدیل شده که نمیتوان آن را از هیچگونه معادله راهبردی مرتبط با خاورمیانه دور کرد.»به گزارش شفقنا، «شرحبیل الغریب»، نویسنده و تحلیلگر امور سیاسی فلسطینی امروز (دوشنبه) در مقالهای که تحت عنوان «ایران، از یک طرف در درگیری به بازیگری تعیینکننده در معادلات» در پایگاه اینترنتی شبکه خبری «المیادین» منتشر شده، آورده است:«اعلام توافق آتشبس میان ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران توسط پاکستان صرفا یک تحول سیاسی گذرا در رویدادهای به سرعت در حال وقوع در منطقه نبود، بلکه به نقطه عطفی شباهت دارد که چشمانداز ژئوپلیتیکی خاورمیانه را از نو ترسیم میكند.منطقه خاورمیانه که دههها سایه جنگها، درگیریهای باز و ائتلافهای متغیر را تجربه کرده است، امروز در برابر یک نقطه عطف تاریخی ایستاده است. موضوع صرفا به توافق آتشبس محدود نمیشود، بلکه به بازنگری در دورهای مربوط است که رویارویی نظامی مهمترین ویژگی آن بود؛ همچنین به ارزیابی اهدافی که هر یک از طرفها در پی تحقق آن بودند و نيز شکل نظم منطقهای که پس از فرو نشستن گرد و غبار این بار پدیدار خواهد شد.پرسش كليدي امروز، پس از اعلام توافق آتشبس جامع، این است که کدام طرف توانسته معادله سیاسی خود را پس از توقف درگیریها تحمیل کند. چرا که جنگها تنها با آنچه در میدانهای نبرد رخ میدهد مورد سنجش قرار نمیگیرند، بلکه با نتایج و پیامدهای استراتژیکی که از خود به جا میگذارند و موازنههای قدرت را بازتعریف میکنند و مسیرهای آینده را شکل میدهند، سنجیده میشوند.آمریکا این جنگ را در حالی آغاز کرد که همراه با متحد خود، اسرائیل، از برتری نظامی برخوردار بود و برای تحقق اهداف اعلامشدهاش از پایگاههای خود در سراسر منطقه بهره گرفت.آمریکا در تمام روزهای درگیری تأکید میکرد که در مسیر تحقق این اهداف گام برمیدارد، اما سرانجام به نقطهای رسید که متوجه شد دستیابی به آنها صرفا از طریق منطق قدرت نظامی دشوار است و این گزینهها در برابر ایران کارآمدی لازم را ندارند.از همین رو، به گزینه مذاکره روی آورد؛ موضوعی که پس از اعلام دستیابی به توافق، این پرسش را در میان بسیاری مطرح کرده است که آمریکا تا چه اندازه در تحقق اهداف راهبردی خود از این جنگ موفق بوده است.نتیجه مهمتر بهطور روشن نشان میدهد که آمریکا در استفاده از برتری نظامی خود برای ایجاد تغییر بنیادین در معادلات قدرت منطقهای در جنگ با ایران ناکام مانده است، و اتکای نهایی آن به مسیر مذاکره، بازتابی از پذیرش واقعیت و اعتراف به قدرت ایران بهعنوان یک دولت و یک بازیگر تعیینکننده در معادلهای پیچیده مانند خاورمیانه است؛ امری که به دولت آمریکا این پیام روشن را میدهد که قدرت نظامی، هرچند به اوج خود برسد، سرانجام به نقطهای از ناتوانی در تحمیل شروط و دیکتهکردن خواستهها خواهد رسید.درگیری با ایران بدون ایجاد تغییر بنیادین در موازنه قدرت، همانگونه که ترامپ در هر حضور رسانهای خود ادعا میکرد، به پایان رسید؛ و این بدان معنی است که پروژه بازطراحی منطقه بر اساس منطق قدرت نظامی نتوانسته به نتایج مورد انتظار دست یابد.نکته مهمی که باید در اینجا به آن توجه کرد این است که رویدادها ثابت کردهاند خاورمیانه یک لوح سفید نیست که بتوان آن را مطابق با اراده و خواست اسرائیل یا حتی دولت آمریکا تغییر شکل داد. بلکه، این یک سیستم بسیار پیچیده است که در آن منافع، هویتها، ائتلافها، توازنها و ملاحظات تاریخی در هم تنیدهاند.نتیجه دیگری که میتوان از اعلام توافق استنباط کرد این است که ایران اکنون به یک بازیگر تعیینکننده در معادله تبدیل شده و احتمالا بزرگترین بهرهبردار سیاسی این مرحله خواهد بود. صرف رسیدن به توافقی برای توقف جنگ از طریق مذاکره با ایران، نه از طریق تحمیل شروط بر آن، دستاوردهای سیاسی و نمادینی برای تهران به همراه خواهد داشت که در مرحله پس از جنگ بهسادگی قابل چشمپوشی نخواهد بود.»مطلب اصلی را در المیادین ببینیدنوشته «ایران، از یک طرف در درگیری به بازیگری تعیینکننده در معادلات»؛ مقاله تحلیلگر فلسطینی در المیادین اولین بار در خبرگزاری بینالمللی شفقنا | خبرگزاری شیعیان، فتاوای آیتالله سیستانی و مرجعیت، آخرین اخبار ایران و جهان. پدیدار شد.