شفقنا رسانه- دکتر قربانعلی تنگشیر نوشت: وقتی اخبار دروغ یا بدون منبع مثل ویروس پخش میشوند، فقط تفکر انتقادی است که میتواند جلوی اضطراب، خشم، ناامیدی و چنددستگی جامعه را بگیرد. بهخصوص الان که ابزارهای جدیدی مثل هوش مصنوعی، رباتها، ترولها و شبکههای اجتماعی ابزارهای قدرتمندی برای عملیات روانی و پخش اطلاعات غلط شدهاند. در این شرایط، تفکر انتقادی دقیقاً حکم یک «جعبه ابزار بقای ذهنی» را برای ما دارد.به گزارش شفقنا قربانعلی تنگشیر، مدرس ارتباطات مطلبی با عنوان «ذهنِ ضدگلوله در میدان مینِ اخبار» در اختیار شفقنا رسانه قرار رسانه قرار داد اینگونه نوشت: میدانید، جنگهای امروزی دیگر فقط در میدانهای تیر و ترکش اتفاق نمیافتند. خیلی از این جنگها به سمت تکنولوژی رفتهاند، پنهان شدهاند و حتی از راه دور هدایت میشوند. در نهایت هم در این جنگها هیچ برنده واقعیای وجود ندارد؛ چرا که جنگ در ذات خودش ضد زندگی است و فقط یک زخم عمیق روی دل هر دو طرف میگذارد. انسان شاید بتواند در خیال زندگی کند، اما مرگ و سایه جنگ واقعیتی است که همیشه ذهن بشر را درگیر خودش کرده است.اگر به تاریخ چند هزار ساله خودمان نگاه کنیم، میبینیم که ما ایرانیها هیچوقت شروعکننده جنگی نبودهایم، اما تاریخ هم شاهد است که هر زمان پای تهدید سرزمین و مردممان وسط آمده، با تمام وجود از وجببهوجب این خاک دفاع کردهایم.اما در دنیای امروز، دفاع کردن فقط دست گرفتن اسلحه نیست؛ ما به یک سپر ذهنی هم نیاز داریم که اسمش «تفکر انتقادی» است. یعنی چه؟ یعنی آگاهانه دنبال شواهدی بگردیم که حتی ممکن است نظرات فعلیمان را زیر سؤال ببرند. این مدل فکر کردن نمیگذارد در تله تبلیغات و خبرسازیهای سیاسی یا تجاری بیفتیم. واقعیت تلخ این است که در شرایط پرالتهاب، وقتی با یک بمباران خبری از کلماتی مثل جنگ، آتشبس، دلار، طلا، تحریم و گرانی روبهرو میشویم، توان تحلیل جامعه خیلی وقتها پایین میآید.در چنین بحرانهایی، برای اینکه روانمان سالم بماند و تصمیمهای درستی بگیریم، سواد رسانهای از نان شب هم واجبتر میشود. وقتی اخبار دروغ یا بدون منبع مثل ویروس پخش میشوند، فقط تفکر انتقادی است که میتواند جلوی اضطراب، خشم، ناامیدی و چنددستگی جامعه را بگیرد. بهخصوص الان که ابزارهای جدیدی مثل هوش مصنوعی، رباتها، ترولها و شبکههای اجتماعی ابزارهای قدرتمندی برای عملیات روانی و پخش اطلاعات غلط شدهاند. در این شرایط، تفکر انتقادی دقیقاً حکم یک «جعبه ابزار بقای ذهنی» را برای ما دارد.برای اینکه این جعبه ابزار کار کند، باید چند اصل ساده ولی مهم را همیشه در پسِ ذهنمان داشته باشیم. اول از همه اینکه همیشه دنبال منبع اصلی خبر بگردیم و از خودمان بپرسیم «چه کسی این را منتشر کرده و اصلاً چه سودی برایش دارد؟». دوم اینکه یاد بگیریم بین «واقعیت» و «تفسیر و برداشت آدمها از واقعیت» فرق بگذاریم؛ خیلی از خبرها در جنگهای روانی قاطیِ تحلیلهای شخصی به خورد ما داده میشوند. نکته سوم این است که هیچوقت به یک منبع خبری بسنده نکنیم؛ یک خبر مهم را باید از چند جای مختلف چک کرد و با یک نگاه شکاکانه و پرسشگر به آن چشم دوخت.همچنین باید حواسمان به تله «سوگیری تأییدی» هم باشد؛ ما آدمها معمولاً دوست داریم خبری را باور کنیم که با عقایدمان جور در میآید، در حالی که خبر درست لزوماً آن چیزی نیست که ما را خوشحال میکند. و در نهایت، در روزهایی که ماشین جنگ روانی و خبری با سرعت و هیجان کار میکند، بهترین کار این است که قبل از واکنش نشان دادن یا بازنشر یک خبر، یک مکث کوتاه بکنیم و اجازه ندهیم هیجان لحظهای جای منطق را بگیرد. باور کنید خیلی وقتها گفتن «نمیدانم» یا «اطلاعی ندارم» عاقلانهترین واکنش در برابر موضوعات حساس است.خلاصه اینکه در شرایط بحرانی و فضای ملتهب رسانهای، حفظ آرامش روانی خودمان و جامعه از هر چیزی مهمتر است. چه رسانهها و چه ما به عنوان کاربران عادی، باید به جای دامن زدن به ترس و پروپاگاندا، تلاش کنیم اطلاعات را دقیق، سنجیده و مسئولانه منتشر کنیم. با همین سواد رسانهای و تفکر انتقادی است که میتوانیم از تلههای جنگ روانی جان سالم به در ببریم و در جامعه آگاهانهتر تصمیم بگیریم.نوشته «ذهنِ ضدگلوله در میدان مینِ اخبار»؛ نوشتاری از دکتر قربانعلی تنگشیر اولین بار در خبرگزاری بینالمللی شفقنا | خبرگزاری شیعیان، فتاوای آیتالله سیستانی و مرجعیت، آخرین اخبار ایران و جهان. پدیدار شد.