Birçok sürücü, otomatik vitesli araçlarda durmadan hemen önce vitesi N (boş) konumuna almanın şanzımanı koruduğunu veya yakıt tasarrufu sağladığını düşünür. Hatta bazı kişiler, aracı park ederken önce N'ye alıp ardından P'ye geçirmenin daha doğru bir yöntem olduğuna inanır.Peki bu alışkanlık gerçekten faydalı mı, yoksa modern otomatik şanzımanlar için gereksiz bir işlem mi? Gelin, vitesi P'ye almadan önce N konumunu kullanmanın teknik açıdan bir avantaj sağlayıp sağlamadığına ve üreticilerin bu konuda ne önerdiğine yakından bakalım.P sadece bir kilitleme, N ise sadece bağlantıyı kesme işlevi.Yani N aracı tutmuyor, sadece boşa alıyor. Aslında bir park konumu değil, şanzımandaki gerilimi boşaltıp yükü el frenine devretmek için kullandığımız kısa bir mola diyebiliriz.Girişte bahsettiğimiz sarsıntının kaynağı, park pimi.P konumunda devreye giren parçaya park pimi deniyor. Görevi aracı kilitlemek ama 1.5 - 2 tonluk bir aracın tüm yokuş yükünü tek başına sırtlamak için tasarlanmamış bir parça. Aracı eğimde tutma görevi aslında el frenine ait.Eğimli bir yerde doğrudan P'ye alıp ayağımızı frenden çektiğimizde, aracın tüm ağırlığı bu küçücük pime biniyor. Zamanla pim eğiliyor, dişli yuvaları aşınıyor. Hatta bu sarsıntı anında motoru ve şanzımanı şasiye bağlayan kauçuk takozlar da ciddi gerilime maruz kalarak yıpranabiliyor. Eğer pim sıkışırsa, vites kolu P'de kilitli bile kalabiliyor; ertesi gün P'den çıkarken o tanıdık "tak" sesini duyuyoruz. Değişimi de epey masraflı çünkü genellikle şanzımanın araçtan sökülmesini gerektiriyor.O hafif sarsıntı aslında küçük bir uyarı; arabamız bize "yükü yanlış yere koydun" demeye çalışıyor; "yükü benim üzerimden alıp el frenine ver" mesajı gönderiyor.Doğru park sıralaması nasıl olmalı?Eğimli bir yerde aracı park ederken o can sıkıcı sarsıntıyı yaşamamak için uyguladığımız sıralama aslında şöyle işliyor:Aracı tamamen durdurduğumuzda ayağımızı frende tutmaya devam ediyoruz.Önce vitesi N'ye alıyoruz.El frenini devreye alıyoruz.Ayağımızı frenden çektiğimizde araç hafifçe esniyorsa, anlıyoruz ki el freni görevini başarıyla yapıyor ve aracı tutuyor.Ardından tekrar frene basıp vitesi P'ye alıyoruz.Ve motoru kapatıyoruz.Bu sıralamayla park ettiğimizde park pimi yük taşımıyor, sadece yedek bir emniyet olarak bekliyor. Elbette düz zeminde bu kadar titiz olmaya gerek kalmayabiliyor; doğrudan P'ye almak da iş görüyor.Kış ayları için küçük bir detayÇok soğuk ve karlı havalarda düz zeminde el frenini çektiğimizde, balataların donarak diske yapışma ihtimaliyle karşı karşıya kalıyoruz. Bu yüzden kışın sert ayazında, sadece düz zeminde park ederken el freni yerine doğrudan P konumunu kullanmak baş ağrıtan sürprizlerden bizi koruyabiliyor.Bir de çok dik yokuşlarda park etme durumu var ki, burada tekerlekleri kaldırıma doğru çevirmek en güvenlisi. Böylece el freni teli kopsa dahi araç doğrudan kaldırıma yaslanıp duracaktır.