مهاجرت حضرت عبدالعظیم(ع) را باید در چارچوب یک مأموریت پنهان و هدایتشده از سوی ولایت ارزیابی کرد تا ارتباط با کانونهای جمعیتی وفادار در فلات مرکزی برقرار بماند و شبکه وکالتی را ایجاد کند.