کمی بیش از یک قرن پیش، تشخیص دیابت نوع یک، بهویژه در کودکان، اغلب به معنای نزدیک شدن به پایان زندگی بود. پزشکان راهی برای جبران انسولین ازدسترفته نداشتند و یکی از معدود روشهای موجود، رژیمهای غذایی بسیار سخت و کمکالری بود؛ روشی که با وجود به تأخیر انداختن پیشرفت بیماری، بیماران را بهشدت ضعیف میکرد.