شفقنا – پژوهشگران دانشگاه یوسیالای در مطالعهای تازه دریافتهاند افرادی که برای مدت طولانی در نزدیکی محل استفاده از آفتکش کلرپیریفوس زندگی کردهاند، بیش از ۲.۵ برابر بیشتر در معرض ابتلا به بیماری پارکینسون قرار دارند. آزمایشهای حیوانی نیز نشان داد این سم کشاورزی با تخریب نورونهای تولیدکننده دوپامین و مختل کردن سیستم طبیعی پاکسازی سلولهای مغزی، زمینه را برای تجمع پروتئینهای سمی و بروز این بیماری عصبی فراهم میکند.به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، پارکینسون یک بیماری پیشرونده دستگاه عصبی است که نزدیک به یک میلیون نفر را تنها در آمریکا درگیر کرده است. این بیماری زمانی بروز میکند که نورونهای تولیدکننده دوپامین در مغز بهتدریج از بین میروند. کاهش دوپامین باعث بروز علائمی مانند لرزش، سفتی عضلات، کندی حرکت و اختلال در حفظ تعادل میشود. اگرچه عوامل ژنتیکی در بروز این بیماری نقش دارند، اما طی سالهای اخیر توجه پژوهشگران بیش از پیش به نقش عوامل محیطی، بهویژه آفتکشها، جلب شده است.کلرپیریفوس یکی از پرمصرفترین آفتکشهای کشاورزی در جهان است که دههها برای محافظت از محصولات زراعی مورد استفاده قرار گرفته است. هرچند استفاده خانگی از این ماده در آمریکا از سال ۲۰۰۱ ممنوع شد و محدودیتهایی نیز برای مصرف کشاورزی آن از سال ۲۰۲۱ اعمال شد، اما این آفتکش همچنان در کشت بسیاری از محصولات در آمریکا و کشورهای دیگر استفاده میشود و میلیونها نفر در گذشته در معرض آن قرار گرفتهاند.برای بررسی ارتباط این ماده با پارکینسون، پژوهشگران اطلاعات ۸۲۹ بیمار مبتلا به پارکینسون و ۸۲۴ فرد سالم را که در طرح تحقیقاتی «پارکینسون، محیط و ژنها» در دانشگاه UCLA شرکت کرده بودند، بررسی کردند. آنها با استفاده از سوابق مصرف آفتکشها در ایالت کالیفرنیا و همچنین آدرس محل زندگی و کار شرکتکنندگان، میزان مواجهه طولانیمدت هر فرد با کلرپیریفوس را برآورد کردند.نتایج نشان داد افرادی که سالها در نزدیکی مناطقی زندگی کردهاند که این آفتکش در آنها استفاده میشده، بیش از دو و نیم برابر بیشتر از سایر افراد در معرض ابتلا به پارکینسون قرار دارند.برای اینکه مشخص شود این ماده چگونه به مغز آسیب میزند، محققان آزمایشهایی روی موشها و گورخرماهیها انجام دادند. موشهایی که به مدت ۱۱ هفته در معرض ذرات معلق کلرپیریفوس قرار گرفتند، دچار اختلالات حرکتی شدند و تعداد زیادی از نورونهای تولیدکننده دوپامین خود را از دست دادند؛ همان سلولهایی که در بیماران مبتلا به پارکینسون تخریب میشوند.همچنین در مغز این حیوانات التهاب شدید و تجمع غیرطبیعی پروتئینی به نام آلفا-سینوکلئین مشاهده شد؛ پروتئینی که تجمع آن یکی از شاخصترین ویژگیهای بیماری پارکینسون محسوب میشود و عملکرد طبیعی سلولهای عصبی را مختل میکند.بررسیهای تکمیلی روی گورخرماهیها نیز نشان داد کلرپیریفوس فرآیندی حیاتی به نام اتوفاژی را مختل میکند. اتوفاژی در واقع سیستم پاکسازی و بازیافت سلولهاست که وظیفه حذف پروتئینهای آسیبدیده و مواد زائد را بر عهده دارد. هنگامی که این سیستم از کار میافتد، مواد سمی درون سلولها تجمع پیدا کرده و نورونها بهتدریج از بین میروند.پژوهشگران دریافتند با فعالسازی دوباره این سیستم یا حذف پروتئین آلفا-سینوکلئین، میتوان از آسیب دیدن نورونها جلوگیری کرد. این یافته نشان میدهد اختلال در اتوفاژی یکی از مهمترین دلایل اثرات مخرب این آفتکش بر مغز است و میتواند هدفی برای درمانهای آینده باشد.به گفته محققان، اگرچه مصرف کلرپیریفوس در سالهای اخیر در آمریکا کاهش یافته، اما بسیاری از افراد در دهههای گذشته در معرض آن بودهاند و آفتکشهای مشابه همچنان در نقاط مختلف جهان استفاده میشوند. آنها قصد دارند در مطالعات آینده بررسی کنند آیا سایر سموم کشاورزی نیز به همین شیوه سیستم پاکسازی سلولهای مغز را مختل میکنند یا خیر و همچنین آیا میتوان با تقویت این سیستم، خطر ابتلا به پارکینسون را در افراد در معرض این مواد کاهش داد.این خبر را اینجا ببینید.نوشته دانشمندان عامل پنهان افزایش خطر پارکینسون را شناسایی کردند اولین بار در خبرگزاری بینالمللی شفقنا | خبرگزاری شیعیان، فتاوای آیتالله سیستانی و مرجعیت، آخرین اخبار ایران و جهان. پدیدار شد.