شفقنا- حجت الاسلام حامد میرزاخان پژوهشگر مرکز تحقیقات اسلامی مجلس شورای اسلامی و امام جمعه شهرستان فیروزه در یادداشتی اینگونه آورده است: «در ادامه بحثِ «تمدن نوین اسلامی» و پیوندِ آن با «احیاء امر»، اکنون به این پرسش میرسیم که چرا در اوجِ فتنهها—جایی که تشخیصِ «بیتالله» از «بیتعنکبوت» دشوار میگردد—چشمِ امیدِ ما به «مدرسه عاشورا»ست؟ پاسخ این است: عاشورا نه یک حادثهی تاریخی، بلکه «الگوی عملیاتیِ ایستادگی در فتنهها» است.عاشورا؛ فراتر از «واقعه»، «مدرسه» استفتنه، اساساً به معنایِ غبارآلود کردنِ فضا و درهمآمیختنِ حق و باطل است. در چنین فضایی، عقلِ منفعلِ مادیگرا دچار تردید میشود. عاشورا، مدرسه است، چون «معیار» به دست میدهد. وقتی در دلِ فتنه، نظامِ ارزشیِ «بیتعنکبوت» (دنیاگرایی، لهو و لعب) در مقابل «بیتالله» (حکمت، معرفت و حیاتِ طیبه) صفآرایی میکند، سیدالشهدا (ع) در کربلا نشان داد که «مجاهدت»، یگانه راهِ عبور از این بنبست است.درسِ «محسنین»؛ ایستادگی در نقطه صفرِ فتنهخداوند در قرآن، مجاهدت را کلیدِ رسیدن به «سُبُل» (راههای هدایت) میداند: «وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ» (و کسانی که در راه ما مجاهدت کنند، قطعاً آنان را به راههای خود هدایت میکنیم و خداوند همانا با محسنین است.) سوره عنکبوت، آیه ۶۹عاشورا، نمودِ عینیِ «مَعَ المُحسِنین» است. حسین (ع) در تاریکترین زمانهی تاریخ که فتنه در اوج بود، با «مجاهدتِ در راه خدا»، راه را به مردم نشان داد. شاگردانِ این مدرسه، آموختند که «محسن» بودن یعنی در دلِ فتنه، نه سکوت کردن و نه منفعل شدن، بلکه با «بصیرت» و «ایثار»، جبهه حق را تقویت کردن.تقابلِ «تمدن غرب» با حقیقتِ حسینیدستگاهِ یزید، نمادِ کاملِ «بیتعنکبوت» بود؛ سستبنیاد، متکی بر زر و زور، و پوشیده در ظاهرِ دیانتِ تحریفشده. آنها «حیاتالدنیا» را هدف قرار داده بودند. اما مکتب عاشورا، این پردهی سستبنیاد را با «جهاد فیسبیلالله» درید.عاشورا به ما میآموزد که فتنهها و تمدنهای مادی، هرچقدر هم قدرتمند به نظر برسند، چون از «ولایتِ الهی» جدا هستند، در برابرِ مؤمنینی که «سبیلِ حق» را شناختهاند، سستیِ خود را نشان خواهند داد.کارکردِ تربیتیِ عاشورا؛ تربیتِ «مردمِ مجاهد»چرا هیئتهای حسینی امروز باید به «مدرسه مجاهدت» تبدیل شوند؟ چون جامعهای که عاشورا را نه فقط در اشک، بلکه در «منطقِ ایستادگی» بشناسد، در برابر هیچ فتنهای فرو نمیریزد.مدرسه عاشورا، انسان را از «انفعال» خارج کرده و به «کنشگرِ تمدنی» تبدیل میکند. کنشگری که:الف: بصیرت دارد: تفاوتِ «بیتعنکبوت» و «بیتالله» را میفهمد.ب: مجاهدت دارد: در مسیرِ نصرتِ نظامِ اسلامی، خود را وقف میکند.ج: امید دارد: به وعدهی الهی مبنی بر پیروزیِ «محسنین» ایمان دارد.تلازمِ «عاشورا» و «حفظ نظام»اگر عاشورا مدرسه مجاهدت است، پس امروز حفظِ نظامِ اسلامی بهعنوانِ تنها ساختارِ سیاسیِ برآمده از مکتبِ اهلبیت، بزرگترین درسِ عملیاتیِ این مدرسه است. عزاداری در راهِ سیدالشهدا (ع)، تمرینی است برای آنکه در طوفانِ فتنههای تمدنِ غرب، پشتِ سرِ امامِ حق باقی بمانیم.در نتیجه در مدرسهی عاشورا، «معرفت» به «بصیرت» تبدیل میشود، «بصیرت» به «مجاهدت» منجر میگردد و «مجاهدت» ضامنِ پیروزیِ «بیتالله» بر «بیتعنکبوت» خواهد بود. این، وعدهی تخلفناپذیرِ الهی است: «وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ».نوشته «عاشورا؛ مدرسه مجاهدت در دلِ فتنههای تمدنی»/ یادداشت حامد میرزاخان اولین بار در خبرگزاری بینالمللی شفقنا | خبرگزاری شیعیان، فتاوای آیتالله سیستانی و مرجعیت، آخرین اخبار ایران و جهان. پدیدار شد.