سفره‌های شاهان ایرانی فقط محل خوردن نبود؛ صحنه‌ای بود که در آن سیاست، آیین، قدرت و حتی رقابت‌های درباری در لابه‌لای رایحه زعفران، گوشت بریان و نوشیدنی‌های آیینی جان می‌گرفت. از دیگ‌های آیینی ایلامی‌ها تا تجمل‌گرایی قاجار، غذا همیشه زبانی بوده که پادشاهان با آن حکومت می‌کردند.