Modern çağın en az konuşulan ama en derin yaralarından biri, erkeklerin sessizce içine çekildiği yalnızlık sarmalı. Çoğu zaman dışarıdan “bağımsızlık” veya “güçlü duruş” olarak maskelenen bu durum, aslında ilişkileri içten içe kemiren kronik bir izolasyonun eseri. Birçok erkek, güçlü görünmeyi öğreniyor ama duygusal olarak temas kurmayı öğrenemiyor. Bu nedenle erkek yalnızlığı çoğu zaman “kimsenin olmaması” değil, kişinin iç dünyasının kimse tarafından görülmemesiyle ilgili oluyor.