Σαν την ξέφρενη κίνηση ενός εκκρεμούς το οποίο χτυπά πότε στη μεριά της ειρήνευσης και πότε σε αυτήν της στρατιωτικής αντιπαράθεσης, ακόμα και εντός του ίδιου 24ώρου, οι σχέσεις ΗΠΑ και Ιράν έχουν χάσει πλέον κάθε στοιχείο προβλεψιμότητας. Τρεις γεμάτους μήνες μετά τη μοιραία 28η Φεβρουαρίου, ο Ντόναλντ Τραμπ στέκει πελαγωμένος ανάμεσα στην προοπτική επανάληψης των εχθροπραξιών (που όμως είναι αμφίβολο τι μπορούν να επιτύχουν) και της διπλωματικής επίλυσης της σύγκρουσης, κατά τρόπο, ωστόσο, που θα καταγράψει τραυματικές για το αμερικανικό γόητρο επιτυχίες των Ιρανών. Και, από την άλλη, ο ένοικος του Λευκού Οίκου βρίσκεται ανάμεσα στην απαίτηση αφενός των παραδοσιακών συμμάχων του στη Μέση Ανατολή να μην αποτολμήσει κινήσεις που θα εκθέσουν τους ίδιους στα ιρανικά αντίμετρα και του έμπρακτου βέτο αφετέρου που ασκεί στην αμερικανική πολιτική το Ισραήλ του Βενιαμίν Νετανιάχου.