قرآن کریم تأکید می‌کند که هیچ‌کس بار گناه دیگری را بر دوش نمی‌کشد؛ اما این اصل به معنای بی‌مسئولیتی در برابر رفتارهای نادرست اجتماعی نیست. روایات اهل‌بیت(ع) نشان می‌دهند که سکوت در برابر گناه آشکار، در صورت وجود شرایط وجوب نهی از منکر، می‌تواند انسان را به دلیل ترک وظیفه الهی مستوجب مؤاخذه کند.