مسعود کیمیایی در روایتی تلخ و نوستالژیک از تهران، از شهری میگوید که زمانی هر محله و خیابانش لهجه و هویت خودش را داشت؛ شهری که به گفته او، حالا آنقدر تغییر کرده که دیگر شبیه تهرانِ خاطراتش نیست.