علی نیکویی (دکتری پژوهشهنر؛ کارشناسارشد تاریخ ایرانباستان) در در بخش سوم یاداشت خود که در اختیار خبرگزاری خبرآنلاین قرار داده، بر مرز باریک میان شکیبایی سازنده و انفعال فرساینده و این که چگونه صبر میتواند به ابزاری برای توجیه وضع موجود بدل شود، تاکید می کند. او هشدار میدهد که شکیبایی بهخودیخود یک فضیلت مطلق نیست، بلکه ارزش آن به میزانِ پیوندش با کنش، آگاهی و مطالبهگری بستگی دارد. نویسنده با تفکیک میان «صبر سازنده» — که با پایداری آگاهانه و تلاش مستمر برای تغییر همراه است — و «انفعالِ فرساینده» که به عادت، ناامیدی و عادیسازیِ وضعیت موجود میانجامد، پنج معیارِ دقیق برای تشخیصِ این مرزِ باریک ارائه میدهد. این یادداشت را در ادامه می خوانید: