افلاطون تنش همیشگی درون انسان را میان سه ساحت «شهوانی، غیرتمند و عقلانی» آشکار میکند و نشان میدهد که چگونه میتوان این سه را در خدمت عقلانیت با یکدیگر هماهنگ کرد.