Ειρήνη δεν υφίσταται στον Περσικό Κόλπο – ούτε όμως και πόλεμος. Η ιδιόμορφη κατάσταση που προέκυψε μετά την κατάπαυση του πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν την 8η Απριλίου, και κατόπιν τη συνυπογραφή του "μνημονίου του Ισλαμαμπάντ", εξακολουθεί να είναι ένας αγώνας για επικράτηση, διεξαγόμενος όμως πια κυρίως με διπλωματικά μέσα. Ένας αγώνας στον οποίο η ιρανική ηγεσία αντιμετωπίζει στην πραγματικότητα μεγαλύτερες δυσκολίες απ' ό,τι όταν ηχούσαν τα όπλα. Αν το μέτρο των επιδιώξεων ΗΠΑ και Ισραήλ όταν ξεκινούσαν αυτή την περιπέτεια στις 28 Φεβρουαρίου ήταν η "αλλαγή καθεστώτος" στην Τεχεράνη, τότε η Ισλαμική Δημοκρατία θα πρέπει να ανακηρυχθεί νικητής – και μόνο για την πολιτειακή αντοχή της. Αλλά επρόκειτο απλώς για έναν πρώτο γύρο, όπως καλά γνωρίζουν οι ίδιοι οι Ιρανοί ιθύνοντες.