در تصور کلاسیک از حکومت، قدرت سیاسی بیش از هر چیز با فرمان، اقتدار، قانون و نیروی نظامی شناخته می‌شد. پادشاه فرمان می‌داد، سرباز اجرا می‌کرد و دستگاه سیاسی بر اساس وفاداری، سنت یا قدرت شخصی اداره می‌شد. اما دولت مدرن، به‌ویژه از قرن نوزدهم به بعد، شکل دیگری از قدرت را به وجود آورد؛ قدرتی که بیش از گذشته بر محاسبه، تخصص، بوروکراسی، آمار، قانون و سازمان‌دهی اقتصادی استوار است.برای فهم این تحول، نظریه ماکس وبر اهمیت ویژه‌ای دارد.