امام سجاد(ع) در دعای هجدهم صحیفه سجادیه از خداوند می‌خواهد که عافیت و آسایش دنیا، تنها بهره او از رحمت الهی نباشد. این دعا یادآوری می‌کند که هر آنچه در زندگی دوست داریم، لزوماً به سعادت ما نمی‌انجامد و گاهی آنچه ناخوشایند می‌دانیم، می‌تواند زمینه رشد معنوی و نزدیک‌تر شدن به خداوند را فراهم کند.