پریان در فرهنگ ایرانی همیشه موجوداتی یکچهره و ثابت نبودهاند؛ گاه ترسناک و رازآلود، گاه مهربان و همزاد جهان طبیعی و انسانی. علیرضا حسنزاده، انسانشناس و رماننویس، در «پریکشان؛ تاریخ عشق و نفرت به روایت پریان شمال» از همین مرز سیال میان انسان، طبیعت، اسطوره و خیال استفاده کرده تا روایتی متفاوت از عشق، قدرت، دیگری و هنجارهای اجتماعی بسازد؛ روایتی که در آن اینبار پریان نه موضوع قصه، بلکه راوی تاریخاند و انسانها به سوژه روایت آنها تبدیل میشوند.