شفقنا – خوشبینی تازهای در مورد رسیدن دولت دونالد ترامپ به توافق با ایران برای تمدید آتشبس و آغاز روند پایاندادن به جنگ – و این بار نه فقط در ذهن رئیسجمهور – به وجود آمده است.به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، حتی وزیر امور خارجه ایران سید عباس عراقچی نیز میگوید که دستیابی به توافق «هیچوقت تا این حد نزدیک نبوده است».اما لازم به ذکر است که حتی اگر دلیل خوبی برای خوشبینی وجود داشته باشد، این به خودی خود یک توافق صلح نخواهد بود. این اولین گام در یک فرآیند بسیار طولانیتر است.رسیدن به این نقطه احتمالاً بخش آسانتر ماجرا بود؛ آنچه در ادامه میآید حتی سختتر خواهد بود.معامله موقت مورد بحث اساساً شامل توافق دو طرف بر سر برخی از نکات آسانتر – مانند پایاندادن به انسداد تنگه هرمز توسط ایران و محاصره دریایی توسط آمریکا – و در عین حال تعیین یک بازه زمانی ۶۰ روزه و دستور کار مشخص برای حل موارد دشوارتر خواهد بود.دولت ترامپ همچنین ادعا میکند که ایران با برخی امتیازات بسیار بزرگ موافقت کرده است، اما رسانههای ایرانی نسخه بسیار متفاوتی ارائه میدهند.صبح جمعه، ماهیت نگرانکننده چیزی که در پیش است را تقویت کرد. پس از آنکه رسانههای ایرانی جزئیاتی از یک توافق بالقوه را که به نظر بسیار مطلوب تهران میرسید، گزارش کردند، ترامپ به شدت عصبانی شد.بنابراین ترامپ چه چیزی را میخواهد با مقامات ایرانی خود حلوفصل کند؟برنامه هستهای ایراناین مهمترین بخش هر توافق صلح احتمالی است و در عین حال بسیار پیچیده.دولت ترامپ این پیام را منتقل میکند که ایران پذیرفته برنامه هستهای خود را برچیند و بهطور «نامحدود» متعهد شود که سلاح هستهای نسازد. اما حتی اگر این موضوع درست باشد، جزئیات مربوط به چگونگی اجرای آن و نحوه نظارت و تضمین اجرای آن در آینده، اهمیت حیاتی دارد — و پیشتر نیز به یکی از اصلیترین نقاط اختلاف تبدیل شده بود. قطعاً هفتهها زمان لازم خواهد بود تا فقط این جزئیات نهایی و روشن شوند.یک مقام ارشد دولت روز جمعه به یک «نظام بازرسی» جدید اشاره کرد، اما تا این لحظه جزئیات آن بسیار محدود است.برای مثال، آیا ایران باید کل برنامه هستهای خود را کنار بگذارد؟ یا فقط توافق خواهد کرد که غنیسازی اورانیوم را از سطح مشخصی فراتر نبرد، تا در عمل دسترسی به اورانیوم با غنای بالا نداشته باشد؟به نظر میرسد سناریوی دوم محتملتر باشد؛ یک مقام آمریکایی روز جمعه گفت: ما اصلاً با ایده وجود نیروگاههای برق غیرنظامی در ایران مشکلی نداریم.و نکته مهمتر این است که بازرسان چگونه خواهند توانست اطمینان حاصل کنند که ایران به مفاد هرگونه توافق پایبند میماند؟ترامپ این موضوع را برجسته کرده که تعهد ایران به عدم ساخت سلاح هستهای میتواند یک پیروزی بزرگ محسوب شود. اما واقعیت این است که ایران سالهاست تاکید میکند اساساً چنین کاری انجام نمیدهد و قصدی برای آن ندارد.نقطه اصلی و تعیینکننده در اینجا این خواهد بود که دولت ترامپ چگونه میخواهد پایبندی ایران به توافق را تضمین کند. بر پیچیدگیهای این مسئله نیز این نکته افزوده میشود که رئیسجمهور آمریکا باید روشن کند این توافق چه برتریای نسبت به توافقی دارد که دولت باراک اوباما مذاکره کرده بود؛ توافقی که ترامپ همواره آن را بهعنوان توافقی ضعیف مورد تمسخر و انتقاد قرار داده است. آن توافق محدودیتهایی بر غنیسازی اورانیوم ایران اعمال میکرد و نهاد ناظر هستهای سازمان ملل نیز مسئول راستیآزمایی اجرای آن بود.چالش بزرگ اینجاست: در حزب خود ترامپ، افراد زیادی با مواضع سختگیرانه علیه ایران حضور دارند که ادعا میکنند تهران اساساً قابل اعتماد نیست و نمیتوان انتظار داشت به مفاد هیچ توافقی پایبند بماند. این در حالی است که واشنگتن تاکنون دوبار در میانه مذاکرات به تهران حمله کرده است؛ موضوعی که ایران آن را «خیانت به دیپلماسی» عنوان کرده است.تهران بارها تاکید کرده که از حقوق مسلم هستهای خود کوتاه نخواهد آمد.اورانیوم با غنای بالای ایراندولت ترامپ گفته است که ایران باید اورانیوم با غنای بالا را تحویل بدهد، اما این مواد پس از حملات هوایی آمریکا در سال گذشته، در اعماق زمین دفن شدهاند.و ترامپ بارها و بهطور آشکار به این احتمال اشاره کرده که شاید ایالات متحده در نهایت نتواند این مواد را به دست آورد.او این ایده را مطرح کرده که ارتش آمریکا شاید فقط بتواند آن مناطق را «مدفون و مهروموم» کند و تحت نظارت نگه دارد. او در مقطعی در ماه آوریل گفته بود: آنقدر در عمق زمین است که اصلاً برایم اهمیتی ندارد.همچنین بحثهایی مطرح شده که این اورانیوم میتواند بهجای انتقال، «رقیقسازی» شود؛ یعنی سطح غنای آن کاهش یابد تا دیگر تا این حد غنی نباشد، اما همچنان بهعنوان سوخت در اختیار ایران باقی بماند.یک مقام ارشد دولت روز جمعه گفت که توافق موقت شامل این است که اورانیوم «در محل نابود شود و سپس از کشور خارج گردد». اما او اذعان کرد که «کمی زمان لازم است تا دقیقاً مشخص شود» این کار چگونه انجام خواهد شد.سخت است تصور کنیم ترامپ بتواند بدون بهدستآوردن اورانیوم غنیشدهای که ایران هماکنون در اختیار دارد، این موضوع را بهعنوان یک پیروزی بزرگ به افکار عمومی عرضه کند.این در حالی است که ایران اعلام کرده که این مواد هستهای از کشور خارج نخواهد شد.داراییهای مسدودشده ایراناینجاست که مواضع و لفاظیهای قدیمی ترامپ میتواند واقعاً به ضررش تمام شود.در سال ۲۰۱۶، او و دیگر جمهوریخواهان، دولت اوباما را بهشدت به خاطر پرداخت ۴۰۰ میلیون دلار نقدی به ایران در چارچوب معاملهای مرتبط با آزادی گروگانها و توافق هستهای مورد حمله قرار دادند.این پول در واقع یک «هدیه» نبود؛ بلکه برای حلوفصل دعاوی در یک دادگاه بینالمللی در لاهه، مربوط به یک قرارداد تسلیحاتی نافرجام در سال ۱۹۷۹، پرداخت شد. با این حال، از نظر افکار عمومی، ظاهر ماجرا بسیار بد بود و ترامپ و دیگران مدعی شدند این پول نباید به تهران پرداخت میشد.(این ۴۰۰ میلیون دلار در واقع نخستین قسط از مجموع ۱.۷ میلیارد دلاری بود که باید به ایران پرداخت میشد.)اکنون به نظر میرسد ایران بر آزادسازی مبلغ بسیار بزرگتری از داراییهای خود اصرار دارد: ۲۴ میلیارد دلار.وقتی خبر احتمال آزادسازی این داراییها نخستین بار در ماه آوریل منتشر شد، ترامپ اطمینان داد: هیچ پولی، به هیچ شکلی، رد و بدل نخواهد شد.اما ممکن است او در حال بازی با معنای واژهها باشد؛ یعنی میان «آزادسازی داراییها» و «تحویل پول نقد» تفاوت قائل شود. دستکم با توجه به پست معاون رئیسجمهور، جی. دی. ونس، در شبکه اجتماعی ایکس در روز جمعه، به نظر میرسد دولت ترامپ روی چنین مرز باریکی حرکت میکند.ونس تأکید کرد که ایران «پول نقد» دریافت نخواهد کرد، اما افزود که «هیچ وجهی صرفاً برای امضای توافق یا شرکت در یک نشست آزاد نمیشود». این جمله نشان میدهد که احتمالاً در مقطعی، این داراییها واقعاً آزاد خواهند شد.با توجه به خطوط قرمز اعلامشده توسط ایران، به نظر میرسد که به هر حال نوعی انتقال مالی باید در کار باشد. اما اگر چنین شود، ترامپ خود را در معرض همان اتهاماتی قرار میدهد که قبلاً علیه دیگران مطرح میکرد.تنگه هرمزدر حالی که بسیاری از جزئیات این توافق ممکن است تا حدی شبیه توافق هستهای دوران اوباما به نظر برسد، تنگه هرمز متغیری تازه در این مذاکرات به شمار میرود.در واقع، جنگ برای ایران در این زمینه یک پیروزی استراتژیک بزرگ به همراه داشته است. تهران نشان داده که قادر است این آبراه استراتژیک را عملاً مسدود کند و از این طریق، بهعنوان یک اهرم فشار، کل اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد.اینجا پرسش اصلی آن نیست که آیا ایران فعلاً از کنترل مؤثر خود بر تنگه هرمز دست میکشد یا خیر؛ زیرا دولت ترامپ قطعاً چنین چیزی را مطالبه خواهد کرد. مسئله مهمتر آن است که این توافق چگونه توانایی ایران برای مسدودسازی تنگه هرمز در آینده را مدیریت یا محدود میکند.اگر این مسئله بدون رسیدگی رها شود و سایر بخشهای توافق شباهت زیادی به توافق هستهای اوباما داشته باشد، منتقدان ترامپ بهراحتی خواهند توانست استدلال کنند که این توافق، توافقی بدتر است.این خبر را اینجا ببینید.نوشته گزارش سیانان از مشکلات عمدهای که در توافق احتمالی بین ایران و آمریکا وجود دارد اولین بار در خبرگزاری بینالمللی شفقنا | خبرگزاری شیعیان، فتاوای آیتالله سیستانی و مرجعیت، آخرین اخبار ایران و جهان. پدیدار شد.