در فضای پساجنگ، اولین اشتباهی که میتواند یک کشور را دوباره وارد چرخه درگیری کند، اتکا به پاسخهای قابل پیشبینی است؛ همان چیزی که طرف مقابل برایش برنامهریزی کرده. اگر قرار باشد در مواجهه بعدی با ایالات متحده آمریکا یا اسرائیل، صرفاً همان الگوی «حمله در برابر حمله» تکرار شود، نتیجه چیزی جز تکرار هزینهها نخواهد بود. بازدارندگی واقعی، جایی شروع میشود که طرف مقابل دیگر نتواند رفتار تو را مدلسازی کند.