گاهی یک اسم کافی است تا ذهن آدم برگردد به سالهایی که ماشینها سادهتر بودند، صادقتر بودند، و لازم نبود برای تعریفشان از واژههایی مثل «پلاگین هیبرید» یا «معماری ولتاژ بالا» استفاده کنی. ترانو دقیقاً یکی از همان اسمها بود. اما حالا، وقتی دوباره برمیگردد، نهتنها آن سادگی را ندارد، بلکه انگار از یک دنیای کاملاً متفاوت آمده؛ دنیایی که در آن گذشته فقط یک ابزار است برای فروختن آینده.