Η διεθνής πολιτική δεν είναι τηλεπαιχνίδι. Το ανακαλύπτει αυτό με επώδυνο τρόπο ο πλανήτης, καθώς με ολοένα και μεγαλύτερη δυσκολία προσπαθεί να παρακολουθήσει τους αλλεπάλληλους ελιγμούς και τις ευφάνταστες, συνήθως αλληλοαναιρούμενες, δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, εν μέσω μιας πολεμικής σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, την οποία ο ίδιος εξαπέλυσε, δρομολογώντας το δυνάμει μεγαλύτερο ενεργειακό σοκ στα παγκόσμια χρονικά. Μέχρι πρότινος ο ένοικος του Λευκού Οίκου εμφανιζόταν ως ένας πολιτικός με απόλυτο έλεγχο του "αφηγήματος", ο οποίος υποχρέωνε τους πάντες να κινούνται διαρκώς γύρω από τη δική του ατζέντα, χωρίς ο ίδιος να υφίσταται το κόστος των επιλογών και των (συχνά αναληθών) ισχυρισμών του. Οι αλλοπρόσαλλες τακτικές του θεωρούνταν ως ενός είδους "σκάκι πέντε διαστάσεων", το οποίο, με την καλλιέργεια της εντύπωσης ότι είναι απρόβλεπτος και ικανός για όλα (κατά τη madman theory), παρέλυε τους συνομιλητές, απολήγοντας πάντοτε στην εξασφάλιση ενός ωφέλιμου deal.