تمرکز بر امیدها و توانمندیها بسیار مؤثرتر از تمرکز بر ترسها و کمبودهاست. تمرکز بر جاذبههای هیجانی مثبت و دوستداشتنیها بهجای خواستنیها، منجر به بهبود حال درونی فرد میشود.