آنچه دهخدا را از بسیاری از همعصرانش متمایز میکند، گذار از وطندوستی عاطفی به مسئولیت سیاسی است. او عشق به ایران را در سطح شعار باقی نگذاشت، بلکه آن را به کنش فرهنگی، رسانهای و علمی بدل کرد.